yirmi bir aralıkta dünyanın sona ermemesinin yaşattığı hayal kırıklığı büyük. bunda, doğal yollardan ölmeyi bekleyecek olsam hayli uzun yaşayacağım gerçeği bir yana, olası bir kıyamet kopmasından ötürü boşuna yapmış olmamak için ertelediğim işlerin etkisi yadsınamaz.
yeni bir yıla girerken -aynı doğum günlerinde olduğu gibi- insanların tükenmek bilmez heyecanını ve atılan havai fişekleri anlayamıyorum.
iki bin yediden bu yana takip ettiğim kadarıyla, bir öncekinden daha iyi olan bir yıl olmadı. iki bin on üçten bunu bekleyenlerin de aklına şaşarım. insanlar hâlâ geçim sıkıntısı çekiyor, sevgililerinden ayrılıyorlar, sınavlarından korkuyorlar ve dünyanın her yerinde açlık ve sefalet hüküm sürmeye devam ediyor. bu yıl da bir öncekinden farklı bir durum yok yani.
mutlu, sağlıklı yıllar dilenmeye devam ediyor; çünkü bütün bir yıl bunun hasretiyle yaşanıyor.
periyodik olarak takvim değiştiriliyor olması, diğer insanlara tüm bir yıl milyon farklı saçmalığa katlanma gücü mü veriyor bilmiyorum, ancak benim bulunduğum noktadan dünyanın günden güne yaşanmaz bir hale geldiği görünüyor.
nazik bir gülümsemeyle, içten bir biçimde iyi dileklerde bulunmak güzel şey; ancak bu sene de bir öncekinde istediğiniz hiçbir şeyi bulamayacaksınız.
ayrıca ruslar, hac vazifelerini, yılbaşında rasputin'in kavanozda saklanan malafatını tavaf ederek yapıyorlarmış.
